geboorte bij het ontwaken

Limousin14.JPG

Ik ben stervende

Ik voel het in mijn vingertoppen

Ze lijken mij niet langer toe te behoren

De afstand tussen mij en mijn lichaam is immens

Mijn ledematen nemen afscheid van mij

en belichamen

mijn trage dood

Mijn geest,

hoewel verwonderd over dit transformatieproces

blijft intact

maar evolueert terzelfder tijd

in quasi-symfonische harmonie met de resten van wat ik eerder was

De nieuwe larve komt uit zijn omhulsel

Millimeter per millimeter

en met elk stuk huid dat zich losmaakt van mijn wezen
voel ik dat de bevrijding zich van mij meester maakt

als de warmte van een haardvuur

Ik nader, voetje voor voetje

en de warmte wordt tastbaarder

Ze spoort me aan om de ogen te openen, de zon schijnt in mijn gezicht

Ik word wakker, sta op

Met minder moeite trek ik mijn kleren aan

en ga op weg naar hetzelfde werk

wandel langs dezelfde straten

die niettemin

nooit meer dezelfde zullen zijn.

2005

Dit bericht werd geplaatst in schrijfsels, woordhoopjes en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s