Peter De Voecht

Per uitzondering niet één maar drie citaten uit eenzelfde boek, namelijk de debuutroman Slachtvlinders van Peter De Voecht. Een beklijvend boek, dat je niet snel zal vergeten. De sfeer van totale unheimlichkeit herinnert aan ‘The Road’ van CormacMcCarthy, het patroon van eindeloze herhaling en uitzichtloosheid doet haast wanhopen. Geen boek voor watjes, maar voor de volhouder wacht er een bijzondere magisch realistische ontknoping, die mij herinnerde aan ‘Continuidad de los parques’ (Voortzetting van een park) van Julio Cortázar, mijn grootste literaire held. Een debuut om u tegen te zeggen!

 

“Wie zou willen horen dat hij schrijft om te vluchten? Werelden schept om de zijne te vergeten? Personages schept om zich te kwijten van de mensen om hem heen? Ze moesten eens weten.”

“Hij kan niet verdragen door haar bekeken te worden. Elke dag opnieuw sterft hij onder die ogen. De angst dat ze alles weet, dat ze hem echt kent. En tegelijk de hoop dat ze alles weet, dat ze hem echt kent, en dat ze daar vrede mee zou kunnen nemen.”

“Hij geeft te veel om alles, waardoor hij zich afsluit, en daarom om niets lijkt te geven.”

uit ‘Slachtvlinders

Dit bericht werd geplaatst in citaten en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s