allegorie

Bourgogne11 (2)

Een wolk is water dat in de lucht hangt. Simpel, doch complex.

Een wolk bestaat eigenlijk niet; ze is slechts onze interpretatie van een opeenhoping van vocht gezien vanaf een plek met minder vochthoudende lucht. Als we naderbij komen, of er middenin staan, verliest de wolk haar visuele waarde. Onze tastzin levert dan de nieuwe interpretatie: nattigheid.

Zou het kunnen dat ook wij er anders uitzien vanaf de verschillende perspectieven van de wolk? Zouden we vanop afstand een eenheid lijken, en van dichtbij slechts een vage bries van tranerige deeltjes?

Dit bericht werd geplaatst in schrijfsels, vertelsels en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s