Jessica Durlacher

“Weer een uitspreker, een prater. Wat wilde ze? Waarom zeiden mensen dingen die je alleen hoefde te denken?”

“Mijn eigen geschrijf vorderde niet. Schrijven bestond in mijn hoofd, als idee, als ideaal. Het formuleren van brutale, vermetele woorden voor al mijn latente agressie maakte me soms opgewonden van zelfvertrouwen, maar tot op heden was het me niet gelukt te bedenken wat ik eigenlijk wilde vertellen.”

“Ik wist nu dat ik kennelijk slecht in liefde was, dat er iets in mij was dat liefde afstootte. Op de ergste momenten had ik het gevoel dat ik zo goed als dood was. […] Wanneer ík zonder argwaan was, wilde men kennelijk van mij weg.”

“Er zit altijd zo verschrikkelijk veel tussen voelen en zeggen: ‘jezelf uitdrukken’ is meestal al op hetzelfde moment een leugen die achter de emotie aanhinkt of haar juist voor is.”

uit ‘De dochter’ van Jessica Durlacher

Dit bericht werd geplaatst in citaten en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s