laatste avondmaal

IMG_0550

Op een bedje van rozen

– of was het prei? –

vlei je je neer

sappig en klaar voor consumptie

 

Ik kan niet anders dan

watertanden vingerlikken en

verlangen om je door te slikken

 

In de schijnwerpers sta je te

draaien en beven

je medespelers onherkenbaar

 

Scherper dan ooit zie ik je

en zonder verpinken

draai ik het licht uit en

verorber je.

 

Dit bericht werd geplaatst in schrijfsels, woordhoopjes en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s